De website met verslagen en foto's van door Ron gemaakte wandelingen.

fotopagina etappe 2

Vanaf de rotonde in de Waal weer verder.
Verder? Ik mocht weer terug op het laatste stuk van route 1.
Op de kruising naar links toe richting Den Burg.
Ik had een beetje verwacht dat ik door het dorp heen zou moeten en had besloten dat ik daar een rust zou houden.
Ik had er al bijna 20km opzitten, dus wat rust mocht best.
Een kop koffie trouwens ook. Maar helaas, het mocht niet zo zijn.
Ik kwam dus niet in het dorp.
Dit stuk route was wel een heel stuk makkelijker te bewandelen dan de dijk van de 1e etappe.
Ik ging maar even op zoek naar een bankje waar ik even kon zitten om wat te rusten en te eten.
Bij een meubelatelier stond een mooie houten picknictafel met banken. Dus daar maar even plaats genomen.
Even een 20 minuten rust en eten.
En toen ik net mijn afval in een container had gegooid kwam er ineens iemand naar buiten en tegen me zei: eet smakelijk.
Ik had hem niet gehoord, dus ik schrok flink van die stem ineens achter me.
Na die 20 minuten weer verder.
Via een weggetje waar ik ineens een klein bruggetje tegen kwam waar ik overheen moest.
Hmm, vertrouwde ik dat bruggetje wel? Ook hier had ik de keus in broedseizoenpad en natuurgebiedpad.
Toch er maar overheen gegaan en ik hoorde het niet eens kraken.
Het viel dus gelukkig mee. Maar toen dat gebied er achter. Dat was lastig! Het eerste stuk niet, daar was geen keuze van pad.
Maar even verderop wel. En als je geen aanwijzingen ziet, wat doe je dan?
Juist je gaat rechtdoor. En dat deed ik dus.
Bij een bord met een route aanwijzing voor nat en droog pad, maar even voor het droge pad gekozen.
Eenmaal aan het eind was het duidelijk dat ik toch verkeerd zat. Dus weer terug.
Maar tot waar terug? Bij een slootje waar ik rechtdoor was gegaan zag ik ook de mogelijkheid om over het graspad naar een paar klaphekjes te lopen.
Dus op de gok daarheen. Dat waren 2 hekjes achter elkaar met een ruimte ertussen om de koeien (of schapen) naar een ander weiland te laten gaan.
En op dat 2e hek zag ik de markering pas weer.
En die was door het weer dusdanig aangetast dat hij bijna niet meer leesbaar was.
Ik was in elk geval weer op de juiste route. Ook de andere markeringen op dit stuk waren totaal verweerd en bijna niet meer leesbaar.
Weer een schone taak voor de routebeheerders om er wat aan te doen (is door mij doorgegeven).
Even het pad vervolgen om dan na een betonnen brug weer het veld in te gaan.
Hier kwamen we uit bij één van de forten van Texel (de Schans).
Vervolgens even langs de rede van Texel met uitzicht over de Waddenzee.
Om dan na een paar honderd meter het asfalt langs de kust te verlaten en langs het fort Redoute verder te gaan.
Na het oversteken van de Pontweg weer een dijk op.
Weer een flink stuk dijk te belopen.
Na deze dijk een paar paden door de weilanden heen, om dan na een scherpe bocht links richting de boot te lopen.
Dat dacht ik tenminste. Het ging wel richting boot maar niet langs de weg die ik daar volgde.
Nog een keertje afslaan om een graspad over te gaan.
Uitkomend bij een asfaltweg waar net 2 dames aankwamen fietsen die heel verbaasd waren dat er een wandelaar vanaf het weiland kwam.
Nog niet naar de boot. De route liet me nog even naar de baai gaan om dan toch eindelijk wel richting de boot te lopen.
Om even over half 4 was ik op het terrein van de Teso.
Prachtig op tijd om wat te eten te halen en om de boot van 4 uur naar Den Helder te nemen.