Op naar de Ruïne van Brederode voor weer een deelname aan het "rondje Zandhaas".
Ik had een duinentocht verwacht, maar dat werd deze keer wat anders.
Vanaf de start ging het naar rechts toe, richting het Burgurmeester Rijkenspark.
Een mooi park waarbij we bij het verlaten ervan bij de korenmolen de Zandhaas langs gingen.
Langs het kermisterrein op weg naar de "Dolverlanden".
Dit is een soort van moerasgebied, dat wat verderop overging in het poldergebied.
Eenmaal in het poldergebied begon het steeds harder te spetteren.
En er was wat meer wind bij gekomen.
Dat was best lachwekkend want degene die een stukje voor ons liep had een hoop moeite om zijn poncho aan te trekken.
Bij het "Spaarne" aangekomen linksaf richting Spaarndam.
Spaarndam, met zijn grote gemaal, 2 groten forten en natuurlijk zijn sluis.
Het sluisje waar ik zo vaak doorheen gegaan ben als we in Hillegom een lading betonzand moesten brengen.
Bij de oude kolk zouden we onze eerste rust hebben.
Het was inmiddels ook hard gaan regenen, dus die rust was zeer welkom.
Na mijn rust de dijk op en dan even verderop Redoute op.
Deze weg loopt langs de verdedigingsdijk die deel uitmaakt van de "Stelling van Amsterdam".
De verdedigingslinie rondom Amsterdam, dat dmv water Amsterdam probeerde te verdedigen.
Net voorbij het "fort Benoorden Spaarndam" liep ik langs de tuinen van de vele woonboten die daar hun ligplaats hebben.
En daar zag ik ineens een klein groepje mensen staan, waarbij ik een oud collega zag.
Uiteraard hebben we even staan praten.
Na dit gesprekje ging ik verder aan de oostkant van Velserbroek.
Tussen Velderbroek en de snelweg in, om dan na het passeren van de provinciale weg gingen we naar het landgoed "Beeckestijn".
Dit landhuis had bijna niet meer bestaan door het opruimen van bunkers die er door de duitsers in de 2e wereldoorlog in de tuin aangelegd waren.
Net voor het landhuis staan 2 bankjes, waar ik even heerlijk in het zonnetje op plaats genomen heb.
Na een kwartiertje toch maar weer verder en liep ik met iemand te praten over zweefvliegen.
Maar ineens, net voorbij de grote fontijn, begon mijn gps te piepen.
Ik had dus een pijl gemist. Gauw gedag gezegd en terug gelopen.
Langs de ijskelder, nu vleermuis overwinterplaats, naar de achterkant van de tuin.
Een stukje door Driehuis op weg naar het station Driehuis.
Want net achter het station bij muziekvereniging "Soli" was de volgende rust.
Na mij rust terug Driehuis in en naar de rand van het duingebied.
Vlak voor de begraafplaats naar links om dan even verder rechtsaf het duingebied in te gaan.
Het pad liep hier evenwijdig aan de antitankgracht van de "Atlantik wal.
Deze antitankgracht konden we op een gegeven moment oversteken en gingen we "Duin en Kruidberg" in.
Deze keer ging het niet echt over duintoppen heen.
Waarvoor ik eigenlijk wel een best dankbaar was.
Ik had best wel de nodige last van de ontsteking in mijn voet, waardoor ik al weer 2 extra rusten ingebouwd had.
Net voor het landgoed zelf met zijn prachtige kasteel,
gingen we naar rechts om even verder weer rechts te gaan en naar de finish te lopen.